Gehavend Kemphanen verliest van Tilburg

Iedereen ging er eens lekker voor zitten. Wedstrijden tegen de provinciegenoot zijn altijd speciaal, mede omdat er altijd vele Tilburgse supporters meekomen naar de wedstrijd. Ditmaal waren er zelfs twee bussen vol fanatieke Krefeld aanhangers meegekomen om getuige te zijn van een spannende derby waarin de Kemphanen zeer sterk terugkwamen, maar uiteindelijk toch het onderspit dolven: 3-4

Ruim 1.500 supporters creëerden alles wat nodig was om een heerlijke topper op het ijs te leggen. Eindhoven Kemphanen speelde noodgedwongen met veel invallers, maar de technische staf repte daar geen seconde over. Niet voor en niet na de wedstrijd en dat siert ze, terwijl de afwezigheid van met name verdediger Nick de Jong voelbaar was. Hij brengt rust en heeft een goede fysieke inbreng. Het aantal verdedigers is dun gezaaid in Eindhoven, dus men doet er alles aan om hem weer over twee weken op het ijs te hebben.

Duidelijk was dat Tilburg hiervan wilde profiteren door de Kemphanen meteen met de neus op het ijs te drukken. Dat beide teams zich niet zomaar de kaas van het brood lieten eten bleek al na 18 seconden toen de eerste twee spelers, Houkes en Bastings, konden gaan zitten na een schermutseling. Daarna hadden de Kemphanen van alles nodig om de Trappers van die eerste score af te houden. Achtereenvolgens Slashing, Tripping, Boarding en Holding the Stick zette de Trappers in een overtal situatie, soms zelfs met twee man. De powerkill en sublieme reddingen van goalie Moir zorgden ervoor dat er niet meteen met onoverbrugbare achterstand de kleedkamer kon worden opgezocht. Moir heeft blijkbaar flink gewerkt aan zijn skills, want waar hij voorheen nog veel rebounds weggaf, hield hij de puck nu meestal goed bij zich. De laatste Tilburgse powerplay bleek teveel van het goed, want ex-Kemphaan Hagemeijer vond het juiste gaatje, mede op aangeven van ook ex-Kemphaan Van den Heuvel.


De tweede periode gaf een volledig ander beeld. De mannen van Hartogs en Jacobs zochten nadrukkelijk de aanval. Met de vroege Tilburgse forecheck  had Eindhoven het moeilijk, maar toch kwamen er meer en grotere kansen. Tommie Hartogs: “Beide teams speelden die tweede periode veel rustiger waardoor het spel beter werd. Was de eerste periode voor Tilburg, dan was de tweede periode optisch licht in ons voordeel.” Ook kreeg de thuisformatie maar liefst vier maal de kans om de powerplay situatie om te zetten in de gelijkmaker of zelfs meer, maar de opbouw zonder plan en het gebrek aan oog voor elkaar tijdens de overtal creëerde eigenlijk alleen maar onrust in eigen verdediging. “Ja, we hebben flink op de powerplay getraind en vaak gaat het daar ook goed, maar we kunnen de vertaalslag naar de wedstrijd blijkbaar nog niet maken. Daar gaan we dus nog intensiever op trainen,” reageert Tommie Hartogs hierop.
De gelijkmaker viel eigenlijk toen die niet meer werd verwacht en was de mooiste aan Eindhovense kant. Kars passte op Suoraniemi die diagonaal overstak en de puck 6 meter voor de goal liet liggen voor de toeschaatsende Mjalleli. Die wist raad met deze buitenkans en liet goalie Meierdres kansloos. Deze treffer in de voorlaatste minuut van het tweede bedrijf werd gevolgd door een flinke deceptie, want toch was het nog Van Hulten die de voorsprong van Tilburg Trappers herstelde. Twee periodes met een tegengoal in de eindfase.


De deceptie vertaalde zich niet in een verslagen thuisteam of in een psychologisch al verloren wedstrijd. De Kemphanen herpakten zich een zochten de gelijkmaker. Dat hierbij wat meer risico’s genomen werden was logisch en Finochiaro zorgde voor de mooiste treffer aan Tilburgse zijde. Na een eenvoudige, maar daardoor ook oogstrelende aanval rondde hij knalhard af in de rechterbovenhoek. Geen kans voor de nog steeds uitstekend keepende Kyle Moir.
Maar de Kemphanen deden hun naam eer aan en vochten zich terug in de wedstrijd. Zes minuten voor tijd scoorde oude vos Vincent de belangrijke aansluitingstreffer. Extra reden om nog eens aan te zetten om de Overtime te halen. Welgeteld 80 seconden voor het eindsignaal pikte Bruijsten de rebound en zorgde voor een explosie op de tribunes. Terug in de wedstrijd, 3-3 en een psychologisch voordeel. Meteen erna mocht Latulippe de strafbank in waardoor Kemphanen nog 49 seconden in overtal zou zijn. ‘Zou zijn’ want 22 seconden later mocht Bobbie Teunissen hem volgen. Hartogs: “Hij ging verhaal halen bij Van den Heuvel. Als je een stick hard onder je noten krijgt, kan ik me de emotie wel voorstellen.” Slecht drie seconden hadden de Trappers nodig om hiervan te profiteren, want de held van de wedstrijd zag de puck ongelukkig onder zijn legguards de goal in glijden.

Hartogs: “Ik vond dat we, gezien de hele wedstrijd, de Overtime zeker verdiend hadden. Had dan maar een rijksdaalder opgegooid voor de overwinning, maar zo verliezen verdienden we niet. En Kyle heeft een dijk van een wedstrijd gekeept. Die goal was lullig, zeker op dat moment. Vandaar dat hij reageerde zoals hij dat deed.” Hiermee doelt Tommie Hartogs op de emotionele reactie van Moir die meteen na de wedstrijd zijn stick hard tegen de boarding (kapot?) sloeg en gedesillusioneerd de kleedkamer opzocht zonder het publiek te bedanken. Niet zoals het hoort, maar neemt niet weg dat hij een dijk van een wedstrijd heeft gespeeld.

De wedstrijden tegen Tilburg geven aan dat de teams elkaar, ondanks de afwezigen aan Eindhovense kant, niet veel ontlopen. Als de geblesseerde spelers zich weer melden geeft dit veel hoop voor de eindfase van het seizoen.

Tom van Doorne

Poule A gms pts
Tilburg 6 17
Den Haag 5 16
Heerenveen 5 3
   
Poule B

Geleen 5 20
Eindhoven 6 12
Amsterdam 5 1